Menu
NowościPromocjeNajnowsze wpisy na blogu
Silesia Progress z Certyfikatem Małych Księgarni
Mecynas ślōnskij gŏdki - szczegóły i donatorzy
Horst Bienek "Pierwsza polka" - darmowy audiobook!
Zaloguj się
Cenniki do pobrania
Kalyndorz ŚLŌNSKE AUSDRUKI ze ôbrŏzkami Olexandry Radchenko poleco sie na kożdy dziyń 2026 roku
- format A3 na gryfnym papiōrze
- piyknie wyglōndo na kożdyj ścianie – we kuchnie, we antryju przi bifyju, we paradnyj izbie a nawet we haźlu – bo lepij sie zoboczyć ôbrozki aniżeli durś filować na mobilniok
- we śtrzodku możecie sie porobić notatki ô FWR (Fest Ważnych Rzeczach) znaczy sie rocznicach, gyburstagach ujka i cotki oroz inkszych
- nado sie na gyszynk – na świynta i do teściowyj
Drugi tom serii postapo "OPAD" Františka Kotlety
Wojna się skończyła. Po dawnej planecie pozostały tylko wspomnienia i zgliszcza po uderzeniach setek nuklearnych głowic. Stary świat zniknął, a nowy jest całkiem inny – dziki, bezwzględny, radioaktywny... Resztki ludzi próbują przetrwać w jego ruinach i zbudować coś na kształt cywilizacji. Są jednak i tacy, którzy nie chcą cywilizacji. W rzeczywistości nie chcą też dziczy. Pragną tylko jednego – dokończyć robotę, którą światowe mocarstwa rozpoczęły swoją wojną. A przeciwko nim stoją ci, którzy wierzą w nowy początek. Ale czy ten świat jest w ogóle wart ocalenia?
Strony: 320
Tłumaczenie: Ilona Gwóźdź-Szewczenko
Zasady pisowni języka śląskiego to pierwsza naukowa monografia, która kodyfikuje zasady pisowni języka śląskiego oraz reguluje wybrane obszary jego gramatyki. Praca składa się z czterech głównych części – w pierwszej szczegółowo przedstawiono użycie liter standardowego śląskiego alfabetu oraz sposób zapisu poszczególnych głosek i połączeń głoskowych. Dużo uwagi poświęcono też adaptacji zapożyczeń z języków obcych, pisowni łącznej i rozdzielnej oraz interpunkcji. Druga część pracy to słownik ortograficzny, na który złożyło się słownictwo używane w najnowszej śląskiej literaturze. Zebrano w nim przeszło 8 tys. haseł, uzupełniając je końcówkami gramatycznymi informującymi o sposobie odmiany. Trzecia część to polsko-śląski indeks nazw geograficznych, w którym zebrano 300 nazw miast i osad leżących obecnie na terenie województwa śląskiego, opolskiego, dolnośląskiego, lubuskiego oraz czeskich krajów samorządowych – morawsko-śląskiego oraz ołomunieckiego. Ostatnia, czwarta część pracy to obszerny dodatek gramatyczny, przedstawiający w kilkudziesięciu tabelach odmianę śląskich rzeczowników, przymiotników, zaimków oraz czasowników.
Uwaga! Wysyłka od 17 grudnia 2025! Do 15 grudnia zamówisz książkę z 30% rabatem przedsprzedażowym!
Czeski bestseller familijny - ponad 250.000 sprzedanych książek, Nagroda Czytelników MAGNESIA LITERA 2020, film z gwiazdorską obsadą - w końcu doczekał się polskiego wydania!
Chwytająca za serce opowieść oczami porzuconego psa Gumpa. Historia o drodze pełnej przeszkód i pułapek, o miłości, która ma siłę sięgnąć aż za tęczowy most, o niezachwianej psiej gotowości, by oddać życie za swojego opiekuna, o nadziei, której nie poskromi nawet najtrwalszy łańcuch, ale także o zwierzęcej mądrości, która nam, ludziom, otwiera oczy.
Gump przynosi surową i autentyczną opowieść, zbudowaną z prawdziwych doświadczeń człowieka, który całe swoje życie poświęcił ratowaniu maltretowanych psów, ujawnianiu pseudohodowli i naprawianiu krzywd, jakich ludzie dopuszczają się wobec najlepszego przyjaciela człowieka w bezdusznej pogoni za pieniędzmi.
To książka pozbawiona upiększeń i hollywoodzkiego wygładzania. Jakbyśmy zajrzeli do głowy wędrującego psa Gumpa i widzieli wszystko, co przeżył, jego oczami. Autor zetknął się z druzgocącymi psimi losami i doświadczeniami, nad którymi czasem trudno pojąć, że w ogóle mogły się wydarzyć. Tą książką chce otworzyć ludziom oczy i pokazać, że każdy z nas może pomóc, jeśli zacznie zwracać uwagę na to, co dzieje się wokół, i przestanie liczyć na to, że ktoś inny naprawi sytuację. Kiedy zrozumiemy, co psie dusze potrafią nam zaoferować, nasze życie może stać się o wiele bogatsze.
Kōmplet wszystkich 5 tōmōw "Kōmisorza Hanusika" ôd Marcina Melōna w cynie 4!
Miej szpas i szporuj!
"Kōmisorz Hanusik" - drukowany już 16. rŏz!
"Kōmisorz Hanusik. We tajnyj sużbie ślōnskij nacyje"
Po rewelacyjnym przijynciu kryminalnej kōmedyje po ślōnsku "Utropy Micyny" Adrian Katroshi prziłazi nazŏd z drugōm tajlōm!
Adrian Katroshi "Fytlowsko apokalipsa. Utropy Micyny 2". 4 tajle kryminalnych ôpowiŏstek napisanych ze swadōm i szpasym.
Fragmynta:
"Posadziyłach pacjynta na zesel, pod szłapa podłożyłach mu ryczka i sebułach strzewik. Dopiyro kej mu symłach fuzekla, uwidzieli my, że wele kostki wyskoczyła buła i robiōł sie coroz to srogszy siniok. Zaczłach szmarować te miyjsce cinkowōm maściōm i chocioż Ludwikowi skirz bōlu durś krziwiyła sie gymba, to wiedziałach, że hned poczuje sie lepij. Kej ô tym godōm, to tyż chciała bych, cobyście mieli z tyj ôzprowki jakoś nauka i spamiyntali, jake sōm trzi nojwiynksze wynolozki farmakologicznyj industryje. Piyrszy to cinkowo maść, kero je dobro po prowdzie na wszyjsko, co je na zewnōntrz: boloki, buły, sinioki i skōra na cołkim ciele, kaj yno dostaniecie i poradzicie jōm poszmarować. Niy śmiycie jij yno dować do ôka, bo na szlag ôślepniecie, ani do gymby, bo je gorzko. Drugi wynolozek to Amol i ôn je na wszyjsko driny. Jak wos boli gowa abo strzewa, mocie kopszelōnt abo durfal, to szluknijcie sie Amolu i hned wōm sie poprawi. Trzeci wynolozek używocie, jak wos mynczy ryma, fiber, dyrgōwki abo inkszo poważno niymoc, i ôn sie mianuje Gripex. To je richtig stary, ale tyż do porzōndku wybadany medykamynt, kery jo już dowała mojim dzieciōm za bajtla i ôn mie żodyn roz niy ôszydziōł. A jak kejś aptykorz bydzie wōm chcioł wciś inkszy lyk, to mu powiydzcie, coby wōm skoczōł na pukel. I niy dejcie se pedzieć!"
NOWA KSIĄŻKA ZBIGNIEWA ROKITY, LAUREATA NAGRODY LITERACKIEJ NIKE 2021
Czy podróż tramwajem może być jednocześnie wyprawą w kosmos?
Tak, gdy kosmosem jest Śląsk, a pasażerem-kosmonautą Zbigniew Rokita.
Laureat Nagrody Nike, autor Kajsia i Odrzani podróżuje słynną Siódemką tramwajem, którego trasa wije się między Katowicami, Chorzowem, Świętochłowicami i Bytomiem spajając te miejsca w Aglo, jedyną taką aglomerację.
Tu pomniki są inne, murale wyznaczają granice dzielnic, a aktualności wypisuje się na garażach przy przystanku Wiśniowa. Autor prowadzi nas przez zakamarki skomplikowanej historii i tożsamości regionu, zabiera do pracowni malarza-mistyka Erwina Sówki, na śląskie stadiony, w głąb kopalni Wujek i do osób, które pamiętają jej krwawe dzieje. Pomiędzy widocznymi z okien tramwaju familokami, wilhelmińskimi kamienicami i kikutami przemysłu można dostrzec nie tylko teraźniejszość i przeszłość Śląska, ale również jego niepewną przyszłość.
Jak bardzo różnią się polska i śląska pamięć tych samych wydarzeń i czy te różnice muszą dzielić?
Dlaczego Ślązacy są uwierającym kamykiem w polskim bucie?
Czym skończy się rozgrywająca się na naszych oczach górnośląska rewolucja?
"ŚLŌNZŎKI. Autentyczne, traumatyczne, nieocenzurowane wspomnienia Ślązaków z lat 1939-1956" to najnowsza książka Mariana Kulika.
Kilkanaście rozmów z pokoleniem, które odchodzi, a które doświadczyło na własnej skórze dramat lat 1939-1956.
Lektura kilkunastu wstrząsających przekazów zamieszczonych w niniejszym tomiku nie należy ani do łatwych, ani przyjemnych: to po prostu ego-dokumenty ilustrujące przemilczane lub zafałszowane fakty nie tak znowu dawnej, jakże tragicznej historii Górnego Śląska. Jeśli się weźmie pod uwagę, że pokolenie, które było świadkiem rzeczonych wydarzeń już odchodzi, to nie sposób bagatelizować znaczenia tych relacji.
Wspomnienia rozmówców Mariana Kulika dotyczą tych wydarzeń, które rozegrały się na ich oczach od pamiętnego roku 1921 aż do czasów po drugiej wojnie światowej. Czytamy zatem o przeżyciach Ślązaków, których udziałem były upokorzenia doznane w autonomicznym województwie śląskim po podziale Górnego Śląska, o powrocie w 1939 roku w granice państwa pruskiego i przede wszystkim o tym, co spotkało Ślązaków w roku 1945 – o niewyobrażalnych zbrodniach popełnionych przez Armię Czerwoną, a następnie o dotkliwej i jakże bolesnej dla większości Ślązaków działalności władz polskich.
Ze wstępu prof. Joanny Rostropowicz
Nowa (czwarta) powieść Sławka Gortycha, autora bestsellerowej karkonoskiej serii kryminalnej!
Przeszłość Karkonoszy znów daje o sobie znać w porywającej opowieści o zapomnianym schronisku i hotelu z mroczną tajemnicą.
1944 rok. W hotelu Sanssouci w Karkonoszach odbywa się konferencja, na którą przyjeżdżają niemieccy dyplomaci z całego świata. Kulisy ich rozmów mają nigdy nie ujrzeć światła dziennego.
1992 rok. W opuszczonym od lat hotelu młodzież organizuje seans spirytystyczny. Zabawa w wywoływanie duchów wymyka się jednak spod kontroli.
2008 rok. Podczas remontu Sanssouci robotnicy znajdują zamurowane w piwnicy zwłoki. Prawdopodobnie należą one do Niemca, który zaginął w tej okolicy kilkanaście lat wcześniej. Wokół odkrycia zaczynają narastać plotki, na jaw wychodzą makabryczne sekrety starego hotelu, a podejrzenia śledczych padają na Jacka Węglorza, lokalnego historyka. Sytuacja dodatkowo komplikuje się, gdy na karkonoskich szlakach giną kolejne, pozornie przypadkowe osoby.
Czy rzeczywiście hotel był niegdyś miejscem wypoczynku Bieruta, wcześniej - katownią bezpieki, a w czasie wojny siedzibą Ministerstwa Spraw Zagranicznych III Rzeszy? Czy w Karpaczu funkcjonowała ambasada Japonii, a plotki o ukrytym w górach przez ambasadora skarbie zawierają w sobie ziarno prawdy?
Na te pytania odpowiedzi szuka Tomek Wilczur - pisarz, który wraca w Karkonosze, żeby udowodnić niewinność Węglorza. Wkrótce okazuje się, że wszystkie tropy prowadzą do zapomnianego schroniska
Jak pisać po ślōnsku? Dyć żodyn nos tego niy uczōł!
Prowda - na nauka pisanio we wielkich, ôficjalnych godkach mōmy cołkie lata, ciźba rechtorōw, kilogramy ksiōnżek i ćwiczyń. A nasza ślōnsko godka, co dopiyro niydowno prziszła ku tymu, coby sie jakoś czyńścij sama zapisować, tego wszyskigo niy mo. Durch ale idzie sie nauczyć czytać i pisać po ślōnsku, a tyn heft to je pōmoc w tym, coby to zrobić samymu.
Znojdziesz sam wszysko, co je potrzebne:
- nojważniyjsze prawidła
- nojpopularniyjsze zwyki
- wyklarowanie, co piszymy jednako, a co podug lokalnyj godki
- ćwiczynia i plac do włosnyj roboty
- przikłady tekstōw z roztōmajtych strōn Gōrnego Ślōnska
Naucz sie pisać po ślōnsku... To niy ma ciynżkie!
Klasyczny rōman ôd J.R.R. Tolkiena przełożōny na ślōnski jynzyk. „Hobit” bōł wydany po piyrszy rŏz we 1937 roku i zarŏz bōł pozytywnie przijynty tak ôd krytykōw, jak tyż ôd czytŏczōw. Je to piyrszŏ ze gyszicht, co sie dziejōm we świecie Strzōdziymiŏ, i prawi historyjõ ôd Bilbo Bojtelŏka, tytułowego hobita, co mŏ rŏd swōj dōm i pokōj, a wybiyrŏ sie na przigodã, żeby zdobyć tajlã skarbu wachowanego ôd dracha Smauga.
Dziynki „Hobitowi”, a społym ś nim dziynki trylogiji „Pōn Piestrzyni” świat zaciekawiyła fantastyka, tōż skirz tego autora dzisiej sie widzi za ôjca wysokij fantastyki, a ôbie gyszichty to je ôbowiōnzkowŏ pozycyjŏ na pōłce ôd kożdego fana tego gatōnku.
Hobit małowiela niy wyskoczōł ze skōry, jak syczynie doszło do jego uszōw, i narŏz ôboczōł blade ôczy wytrzyszczać sie na niego.
– Ftoś ty je? – pedzioł a wyciōng sztylet przed siebie.
– Co ôn je, mōj sacss? – szepnōł Golum (co dycki prawiōł do siebie, bo nigdy niy mioł żŏdnego, co by dō niego mōg mōwić). To bez to sam prziszoł, bo naprŏwdã w tyj chwili niy mioł głodu, bŏł ino ciekŏw. We inkszym przipŏdku nojprzōd by chycioł, a dopiyro potym szeptoł.
– Jŏch je pōn Bilbo Bojtelŏk. Straciōł żech cwergi i czarownika i niy wiym, kaj żech je. I niy chcã tego wiedzieć, jak ino stōnd pōdã.
– Co ôn mŏ we rōnckach? – spytoł Golum, kej patrzoł na miecz, co mu sie blank niy podoboł.
– Miecz, ôrynż ze Gōndolinu!
– Sssss – prawiōł Golum i zrobiōł sie moc uprzyjmy. – Mozno siednie sam i poôzprawiŏ kōnsecek, mōj sacss. Rŏd mŏ zŏgŏdki, pra?
Ksiōnżka z ôryginalnymi ôbrŏzkami z brytyjskego wydaniŏ, ilustracyjŏ na ôkładzina naszykowoł Grzegorz Chudy.
Strōny: 336
Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak wyglądało życie na zamku? Ta dwujęzyczna publikacja oparta jest na rozmowach z Evą-Dorotheą von Kleist-Retzow, córką ostatniego prawowitego właściciela zamku w Mosznej, która w 1945 roku musiała uciekać przed nadciągającą Armią Czerwoną.
Książka rzuca światło na dotąd nieznane szczegóły codziennego życia w zamku i stanowi wyjątkowe świadectwo minionej epoki.
Hast du dich jemals gefragt, wie das Leben auf einem Schloss aussah? Diese zweisprachige Publikation basiert auf Gesprächen mit Eva-Dorothea von Kleist-Retzow, der Tochter des letzten Eigentümers des Schlosses in Moschen, die 1945 vor der heranrückenden Roten Armee fliehen musste.
Das Buch beleuchtet bislang unbekannte Details des Alltagslebens im Schloss und ist ein einzigartiges Zeugnis einer vergangenen Epoche.
Wywiad przeprowadziła Wiktoria Ernst.
